Sometidos á terrible dor da fame, da sede, do frío, da violencia, do medo e da falta de solidariedade, os prisioneiros habitaron un non-lugar onde as condicións para a vida humana quedaron suspendidas e no que resultaba practicamente imposible sobrevivir. Primo Levi, xudeo-italiano, resistente antifascista e químico de profesión, logrouno. Publicado en 1947 en Turín, este libro pasou desapercibido ata 1959, cando foi traducido ao inglés. Desde aquela converteuse nun referente ineludible da literatura do século XX.