Neste libro o vento leva no bico borlas de soños, angueiras dos días no rodicio e suspiros nos que cabe unha vida enteira. O tempo vai no fardelo da mamoria e as follas do almanaque sucedense a ritmo de andante maestoso.
Hai no ar un ir e vir de xiríns e lavercas primaverais, solleiros seráns de estío, estorniños outonais e remuiños de neve no horizonte.
Natura canta no verde perfume das árbores e das plantas, as sagras deusas dos bosques arrolan nos animais e os ríos deitan augas algareiras. Todo aquí e luz de amizade antiga e remanso de río nos afectos, un sentir no que aniña o corazón abrochado de esperanza.

____